Welkom!
Welkom op ons weblog, dat helemaal in het teken staat van ons aankomend huwelijk.
Ook van alles rondom trouwen e.d. plaats ik hier.
We hebben ( eindelijk!) een datum geprikt, en vanaf nu zal het snel gaan met alles wat er nog voorbereid en geregeld moet worden.
Dit weblog gebruik ik als een soort dagboek, als geheugensteuntje, als plakboek om van alles te bewaren.
Het is leuk als je meeleest, en nog leuker als je een reactie achterlaat!
Eindelijk, de foto's!
En daar zijn ze dan...de foto's! Nou ja, in ieder geval een héél kleine selectie daar van!
Het blijft leuk om naar te kijken, en je de dag weer voor de geest te halen!
Wij kijken er met een heel warm gevoel naar terug, en willen iedereen nogmaals bedanken voor hun aanwezigheid, en ook de gulle gaven.
Van een gedeelte daarvan hebben we inmiddels een prachtige bank gekocht, die ook door de meiden erg wordt gewaardeerd!
Je kunt er namelijk heerlijk op in slaap vallen!
Maar goed, genoeg gepraat, hier zijn ze;
het duurde even voordat ik in de auto zat... die sleep, hè?!
voor ons geen vijver in het park, maar het industrieterrein als buitenlocatie!
vlak voordat de voltrekking in het stadhuis begint...
en dan wordt het toch even te veel allemaal...en het was nog niet eens begonnen!
DE KUS...nu is het officieel, we zijn getrouwd!
ik laat je nooit meer los...
ja hoor, èchte bellenblaas!
tijdens de lunch in de Stadstuin
de huwelijksgeloften worden uitgesproken
de ringen
de zegen wordt uitgesproken
het verlaten van de kerk...Rebecca-Faye ligt gewoon te spelen!
het feestpaar tijdens de receptie, en zo voelden we ons ook!
de bruidsmeisjes!
All I want for Christmas is you!
Lieve mensen, wij genieten van onze eerste Kerst als man en vrouw... na de feestdagen komen de foto's!
Voor jullie allen: hele fijne dagen en alvast de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar!
Wat een mooie dag!
Wat we al gehoopt - en verwacht- hadden, bleek afgelopen vrijdag ook helemaal uit te komen; het was onze mooiste dag!
De avond er voor zaten Yentl en ik om kwart voor 12 nog kunstnagels op te plakken, maar het resultaat was er dan ook naar! De volgende morgen stond de kapster om 7.15 uur al op de stoep, en begon onze dag.
Er volgden uren van kappen, opmaken, omkleden, baby verzorgen ( en met de bruidsjurk al aan verschonen omdat ze nog even haar best had gedaan...), en dan eindelijk...om 10 uur 's ochtends belde Harry aan.
Wat zag hij er mooi uit! En wat een mooi boeket had hij bij zich! En mijn schoonmoeder zag er ook al zo mooi uit!
Na het maken van de buitenfoto's gingen wij naar het stadhuis, waar de daggasten al op ons stonden te wachten.
Ik voelde me echt een prinses, in een mooie jurk uit een chique auto stappen is iets wat ik best vaker zou kunnen doen...
We hebben zoveel herinneringen, er is zoveel gebeurd op die dag, veel is dierbaar en onvergetelijk.
Onze tranen in het stadhuis ( en toen moest de huwelijksvoltrekking nog plaatsvinden...), Channah die de tasjes voor de daggasten uitdeelt, de gezellige lunch met de prachtige toespraak van liefste vriendin Barbara, het uitzicht vanuit de auto op weg naar de kerk in Veenhuizen, de enigszins bemoeizuchtige moeder van een misdienaar, het koor dat zo mooi zingt, de pastor die zich heel betrokken toont, de nichtjes die nog nooit in de kerk hadden voorgelezen maar het geweldig doen, de grote opkomst op de receptie ( dit hadden we nooit verwacht!), Irene en haar dochters die ondanks een niet werkende CD een geweldig nummer zingen èn dansen ( ik zou het echt nooit gedurfd hebben!), het lekkere eten, de vele lieve wensen, de tranen en emoties, het is allemaal teveel om op te noemen...
Lieve mensen, wij zijn zo dankbaar voor wat wij hebben mogen meemaken, en jullie aanwezigheid heeft daar zeker aan bijgedragen.
De foto's zijn er nog niet, maar hier een foto die ik zaterdagochtend heb gemaakt:
De fotolijst kregen we tijdens de receptie van Peter Rillema, de fotograaf, en het bruidsboeket staat te pronken op tafel.
En dat een baby zich niets aantrekt van wat er om haar heen gebeurt, bewijst deze foto:
Dit gebeurde om ongeveer 5 voor 10...Harry zou om 10 uur arriveren... 
Morgen ben ik de bruid...
Ja, en dan is het eindelijk zo ver! Nou ja, bijna dan, morgen om deze tijd zitten we aan de lunch, en zijn we officieel man en vrouw!
Lang naar uitgekeken, over gedroomd, en nachtmerries gehad, en dan ineens beleef ik mijn laatste dag als ongetrouwde vrouw.
Afijn, eigenlijk is dat natuurlijk niet anders dan de andere dagen; er moet gewoon voor de baby gezorgd worden, het huishouden gedaan, nog even wat administratie, maar toch...
We verheugen ons beiden op de dag van morgen, we hebben er zin in!
Het wordt vast onze mooiste dag, alleen al door al onze dierbaren om ons heen!
Ik ben wel heel benieuwd hoe we er morgen uit zien, zo helemaal in vol ormaat! Ach ja, met een fotograaf als echtgenoot kan er ook nog een heleboel ge-fotoshopt worden voordat de foto's het album in gaan!
In ieder geval zullen we er niet uit zien zoals onderstaand bruidspaar;
Hoe verklaar je dit later aan je kinderen? 'Nou, papa en mama wilden eens iets héél anders dan anders....' 
Lieve mensen, tot morgen!!!
Moe prinsesje...
Rebecca-Faye is al weken heel erg hard aan het oefenen om te leren lopen, zodat ze ons vrijdag in de kerk de ringen kan komen brengen.
En daar word je als baby van bijna 9 maanden bèst moe van!
En als je zus Channah zo slim is om dan een foto van je te maken, kom je zo op de gevoelige plaat:
Even voor de goede orde; ze kan helemaal nog niet lopen, maar wel heel schattig zitten. Ook kan ze sinds dit weekend op haar handen en knieën zitten, alleen weet ze niet wat je dan verder moet doen.
Dus valt ze dan maar weer om!
Zien jullie trouwens die 2 ondertandjes?! Steek niet je vinger in haar mond, want ze heeft haar 2 bovenste hoektanden inmiddels ook, en daar bijt ze heel aardig mee!
Het wordt kouder!
Zou het dan tòch gaan lukken; een winterwedding?
Ik heb gehoord dat het kouder gaat worden, dus dan mag er wat mij betreft meteen ook wel wat sneeuw bij.
En dan natuurlijk geen sneeuwstormen, maar gewoon; in de nacht van donderdag op vrijdag sneeuwt het een beetje, en op vrijdag is het dan prachtig winterweer, met een mooi zonnetje en een prachtig laagje sneeuw...
Okay girl, dream on!!
nou ja, het ziet er wèl heel romantisch uit, of niet dan?!
De man in kwestie
Zoals jullie al weten ben ik al weken - wat zeg ik; maanden!- bezig met de voorbereidingen voor onze mooiste dag.
Dit helemaal in tegenstelling tot Harry, die rustig een week voor de bruiloft op een donderdagavond naar Groningen rijdt en daar meteen slaagt voor zijn trouwkostuum.
En op vrijdagavond nog even een winkel in Assen binnenloopt en daar een bijpassend overhemd vindt.
Nu ben ik toch heel benieuwd hoe hij er uit ziet! Hij heeft het pak wel beschreven, maar dan weet je toch nog niet hoe het er 'live' uit ziet! Maar ik heb er alle vertrouwen in dat het hem allemaal heel goed staat. Sowieso zal het een verrassing zijn, want ik heb hem nog nooit compleet in pak gezien!
En tot slot de grootste verrassing: hij heeft een stropdas!! Harry liep al weken te verkondigen dat hij geen - herhaal GEEN- stropdas zou dragen, maar hij is blijkbaar toch overstag gegaan. Lief hè?!
Lieverd, als je van de zenuwen niet meer weet hoe dat ding gestrikt moet worden ( het is ook al even geleden, hè?!), dan hierbij de gebruiksaanwijzing:
dit is de enkele windsor; de dubbele windsor zou ik niet doen, want dan raken je vingers verstrikt ...
't heerlijk avondje is gekomen!
Ik kreeg via de mail een lief sinterklaasgedicht;
Piet gluurde onlangs door de ramen
En zag jou met Harry samen.
Jullie zijn een prima stel.
Dat zag Zwarte Piet al snel.
Volgende week wordt er, terecht,
Door jullie het ja-woord gezegd.
Dat wordt beslist een mooie dag.
Met een traantje en een stralende lach.
Piet keek nog eens goed door de ruit.
Hij weet het zeker: jij wordt een prachtige bruid!!!
IEDEREEN EEN HEEL FIJNE SINTERKLAAS GEWENST!!
Lazy sunday
Vandaag een lekker rustig dagje, tenminste IN huis, want buiten waaide en regende het behoorlijk!
En wat kun je binnen dan lekker zitten kneuteren op de bank!
Nou ja, we hebben ook nog 'even' tijd besteed aan de bruiloft....
We hebben het draaiboek voor de ochtend in elkaar gezet, dus we weten nu wie wanneer en waar moet zijn!
Ik heb er maar even een mooi schema van gemaakt, want zo ben ik, hè?!
Maar goed, het komt er allemaal op neer dat we vanaf 's ochtends 7 uur in de running zijn, en dat er dan een soort continu-programma begint dat niet meer ophoudt tot 's avonds 7 uur.
Ik denk dat we uiteindelijk in de kerk van pure spanning instorten en dwars over het altaar heen struikelen!
Of dat Harry tijdens de receptie één glaasje port neemt, dat dan zo hard aantikt dat hij vervolgens een solo-polonaise door de zaal gaat maken, en niet in de gaten heeft dat er niemand achter hem loopt...
Alle gekheid op een stokje; het programma zit goed in elkaar, met voldoende rustmomenten, en ik heb er alle vertrouwen in dat het allemaal goed zal gaan.
En wat kan er nou eigenlijk gebeuren? We gaan trouwen, en de rest is allemaal bijzaak. Een hele leuke bijzaak, en hartstikke leuk om voor te bereiden, maar het is niet het belangrijkste.
Het belangrijkste begint pas de dag NA de bruiloft; ons huwelijksleven!
En als we maar genoeg dagen zoals vandaag mogen meemaken, denk ik dat we ons heel erg gelukkig mogen prijzen.
Voor J & L
Bad hair...liever niet!
Eergisteren was ik bij de kapster voor het proefkapsel.
Vanaf het moment dat ik DE jurk voor de eerste keer aan had, wist ik ook al precies hoe ik mijn haar wilde hebben...tenminste, dat dacht ik!
Want mijn suggestie van een Grace Kelly-rol bleek toch wel èrg achterhaald te zijn...
"Ja, dat kan wel, zo'n Grace Kelly", zei de kapster, om er vervolgens droog achter aan te zeggen: "maar dat wordt bijna niet meer gedaan".
Nu is zo'n opmerking voor mij meestal aanleiding om het dan juist wèl te willen, maar nu begon ik toch te twijfelen.
Als je de hele dag in het middelpunt van de belangstelling staat ( sorry Harry, maar dat IS nu eenmmaal zo!), dan moet je niet ondertussen de hele tijd zitten na te denken over je haar, en of dat kapsel nou ècht wel de beste keuze was...
Maar de kapster was ook de beroerdste niet, dus met veel aandacht heeft ze een keurige Grace Kelly in mijn haar gemaakt.
Het zag er mooi uit, heel klassiek en daar hou ik van. Dan daarbij dacht ik dat dat ook het beste bij de jurk past.
Daarna bood ze aan om mijn haar nog even te doen zoals zij dacht dat het (ook) mooi zou zijn. Ik was wel benieuwd, want héél veel verstand van kapsels heb ik niet, en ik weet dat zij goed is in haar vak, dus ik liet haar maar haar gang gaan.
Eerst moesten dus weer alle speldjes UIT mijn haar gehaald worden, om ze vervolgens bijna allemaal weer IN mijn haar te zetten, maar nu op een andere manier.
En na een hoop gekrul, gespray met haarlak, geschuif met speldjes, en geduw op mijn hoofd werd de handspiegel tevoorschijn gehaald en kon ik het resultaat bekijken.
Bewonderen is een beter woord, want ze had er echt iets heel moois van gemaakt!
Ik vertel er verder niet te veel over, maar ik ben er heel tevreden over, en weet dat ik me op de huwelijksdag over mijn haar geen zorgen hoef te maken!
Ze gaat trouwens ook de make-up doen, en dat is wel fijn, want daar ben ik ook al geen ster in.
Een lijntje met een potlood onder mijn ogen gaat nog wel ( alhoewel dat bij mij altijd uit gaat lopen), mascara belandt bij mij eerder boven en onder mijn wimpers dan er op, en aan oogschaduw waag ik me helemaal maar niet, omdat ik er dan meestal uit zie alsof ik
een slachtoffer van huiselijk geweld ben.
En dan is het toch heerlijk als iemand die er verstand van heeft je onder handen neemt, en je er na haar behandeling ineens heel representief uit ziet!
Jammer dat ik alleen altijd vergeet hoe ze dat nou doet; dat is net zoals dat je je eigen haar ook nooit zo mooi geföhnd krijgt als de kapper!).
Maar goed, al met al kan er weer een punt op mijn things-to-do-list worden doorgestreept!
En ik weet zeker dat ik er op 14 december in ieder geval niet zo uit zie;
Haagse Hofmode in Den Haag
Vorig weekend was ik in Scheveningen, en daar hoort natuurlijk een dagje Den Haag bij!
We waaiden bijna uit onze schoenen, maar dat mocht de pret niet drukken.
's Middags hebben we de tentoonstelling 'Haagse Hofmode' in het Haags Gemeentemuseum bezocht, een werkelijk prachtig vormgegeven expositie over de hofmode van eind 19e en begin 20e eeuw.
Ik heb enorm genoten, en raakte niet uitgekeken op het vakmanschap van die tijd. En wat een prachtige stoffen, het was zo jammer dat je ze niet mocht aanraken...
De expositie is er tot 1 december, dus haast je als je nog iets èchts moois wilt zien!
Voor degenen die dat niet meer gaan redden, hieronder nog wat impressies;
de hele expositie is in stijl, dus ook aan de achtergronden en accessoires is veel aandacht besteed
hier hangt een corset binnenstebuiten aan een paspop, zodat je heel goed kunt zien hoe zo'n corset in elkaar werd gezet
prachtige kleuren, slepen en details...je raakt niet uitgekeken!
Bachelorette...
Ik moet wel even eerlijk zijn...ook ik heb een vrijgezellenavondje, maar dan op een zondagmiddag, en niet -net zoals Harry- zo vlak voor DE dag.
Daar zou ik ook niet aan moeten denken, want volgens mij loop ik tegen die tijd ècht op mijn tandvlees van de zenuwen!
Maar ik kreeg onlangs een mail met een link, en nu weet ik waar ik wanneer wordt verwacht...maar meer ook niet!
Ik ben heel benieuwd, en ik heb er zin in!
Dus ik loop nu al te bedenken wat we gaan doen...
Misschien dit?
(alhoewel ik eigenlijk alleen maar recht kan breien, dus dat wordt dan nog wat!)
Of een gezellige high tea?
(maar mogen die hoedjes dan af?)
Of een middagje quilten?
(kijk, dat lijkt me nu wèl heel leuk, alhoewel ik nog niet met een nieuwe top bezig ben...)
Maar er stond in de uitnodiging één opmerking die me deed schrikken; ik kon mijn bunnypakje wel thuis laten.
Tja, betekent dat nou dat er echt niets raars gaat gebeuren, of loop ik volgende week zondagmiddag ècht voor schut in Amsterdam, ongeveer zo:
Afijn, we zullen het wel merken, denk ik zo!
In ieder geval vond ik het hartstikke lief, en daarom plaats ik de uitnodiging ook nog even;
Het verslag volgt later!
Stag night!
Ja hoor, het is zover...Harry heeft het gevreesde telefoontje ontvangen ( nou ja, het was een ingesproken berichtje op zijn mobiel, maar toch!); Op 12 december is zijn vrijgezellenavondje gepland!
Let even op de datum; gaat hij het redden om 2 dagen later nuchter en bij bewustzijn zijn ja-woord te geven? Want anders is dat dus niets waard, en geldt het niet eens!!
Ik ben héél benieuwd waar zijn vrienden ( tenminste, tot de 12e kunnen we hen zo noemen, of dat daarna ook zo is valt nog te bezien!) hem mee gaan verrassen...
Gaat het zoiets worden: 
of meer dit werk....
of wordt het toch gewoon een keurig avondje pokeren, onder het genot van drank en sigaren (*uche uche*)?
Harry zelf zou -denk ik- een ballonvaart helemaal super vinden, maar ik heb zo'n idee dat dat niet gaat gebeuren! (Vroeg donker, enzo...!)
...dan gaan we dat zelf nog wel een keertje doen, hoor lieverd!...*slik*...
IN IEDER GEVAL: HEEL VEEL PLEZIER EN GENIET ER VAN!!
Mooi!
Al surfend op het internet kwam ik weer een mooi boeket tegen.
Dit boeket vind ik erg mooi, behalve de rare groene draden die over de bloemen heen lopen.
Laat die er maar af, dan heb ik een mooi bruidsboeket!
(de roze rozen mogen ook vervangen worden door bordeaux-rode rozen, i.v.m. het seizoen; het is wèl winter, hè?!)
